Makaron ze szpinakiem, serkiem mascarpone i kozim serem

Idealne danie na każdą porę roku.
Ja jednak lubię je przygotowywać jesienią. Korzystam ze świeżego szpinaku, którego smak podkręcam świeżo otartą gałką muszkatołową. Zimą i wczesną wiosną można wykorzystać szpinak mrożony - najlepiej taki, który sami zamroziliśmy - całe, surowe liście. Można też użyć szpinaku baby, który jest już dostępny w prawie każdym markecie.
Do makaronu dodaję twardy ser kozi, można go jednak zastąpić parmezanem czy dojrzewającym bursztynem.

Składniki, 2 porcje:
250 g makaronu spaghetti lub tagliatelle
1 łyżeczka masła
ząbek czosnku
1/4 świeżo startej gałki muszkatołowej
200 g świeżego szpinaku, umytego i osuszonego, bez łodyżek
50 ml wiejskiej śmietany lub kremówki
100 g serka mascarpone
spora garść startego sera koziego
oliwa do podsmażenia
sól i świeżo zmielony czarny pieprz

Opcjonalnie: szczypta kruszonego suszonego chilli

Sposób przygotowania:

• W dużym garnku doprowadź do wrzenia osoloną wodę, włóż makaron i ugotuj go zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
• Rozgrzej patelnię, wlej oliwę, dodaj masło, obrany i pokrojony na plasterki czosnek, gałkę muszkatołową i chilli, jeśli używasz. Kiedy masło się roztopi, dodaj przygotowany szpinak (można go wcześniej z grubsza pokroić). Po paru minutach liście przywiędną, zrobią się ciemniejsze i zaczną pięknie pachnieć. Przypraw solą i pieprzem, dodaj śmietanę, serek mascarpone i dwie łyżki wody, w której gotuje się makaron. Wolno zagotuj sos i ponownie przypraw.
• Odcedź makaron, zostawiając trochę wody, a następnie wymieszaj z sosem szpinakowym. Dodaj starty kozi ser i wszystko wymieszaj. Dolej odrobinę wody, która została z gotowania makaronu, aby uzyskać gładką konsystencję sosu. Ponownie dopraw solą i pieprzem. Podawaj od razu!

 

Twarożek kozi

No co ja poradzę, że mieszkam w Wysowej :-)
Że mam tu wszystko, no, prawie wszystko czego mi trzeba :-)
Mam też i kozę, tzn. dalekich sąsiadów zza cerkwi, co kozę mają i mi mleko czasem zostawiają.
Dziwnie patrzy na mnie moja mama - Jak to? Ty kozie mleko pijesz? A Frankowi też smakuje? Nie śmierdzi wam to?
Ano nie!
Mleko kozie jest PYSZNE!
Do kawy świetnie się nadaje, do budyniu jest wręcz idealne!
Ale... to mleko jest prosto od K-O-Z-Y, która nie mieszka z capem ;-) Dlatego nie śmierdzi.
Pasie się na łąkach pełnych pachnących ziół, pije wodę ze strumyka za remizą.
Raz mleka mi zabrakło. I kupiłam takie kartonowe. Nie polecam! (woda o lekkim smaku mleka od kozy mieszkającej z capem ;)

Przez ostatni miesiąc mieliśmy przerwę w dostawie mleka.
Koza była kotna.
Ale w poniedziałek, będąc z Frankiem na spacerze, dostaliśmy cynk! Koza już O.K.
Mleko daje!

A dziś dla Was kozi twarożek. Od kozy mieszkającej za cerkwią.

Aby przygotować kozi twarożek potrzebujemy minimum 1 litr świeżego (nie UHT) koziego mleka.

Mleko odstawiamy w glinianym naczyniu do ciepłego miejsca. Ma porządnie skwaśnieć.

Gdy dni upalne i burzowe, starczy mu godzina :-)

Zimą trwa to i parę dni.

Skwaśniałe mleko przelewamy do garnka i podgrzewamy do 70 - 72 stopni Celsjusza. Nie więcej!

Im wyższa temperatura ogrzewania mleka, tym twardszy ser i tworzą się grudki.

Gdy mleko osiągnie odpowiednią temperaturę, zestawiamy garnek z ognia i przelewamy na gęste sito lub do wyparzonej (wysuszonej) gazy czy kawałka tetry i czekamy aż ser ocieknie z serwatki. 

Ja mleko ogrzewam wieczorem, przez noc ocieknie i rano mam na śniadanie pyszny i świeży twarożek.

Smacznego!