Zupa pomidorowa z selerem naciowym

Wiosną, gdy skończą mi się wszystkie pomidorówkowe zapasy słoikowe, a świeże pomidory jeszcze nie są takie, jak trzeba, sięgam po pomidory z puszki.

Obrane i pokrojone. Dodaję do tego seler naciowy, czasem - aby uzyskać delikatniejszy smak, śmietanę.

Franciszek ubóstwia zupę pomidorową, a ja lubię patrzeć, jak on z apetytem zjada wszystko z talerza.

Składniki (4 porcje):

• 2 puszki pomidorów krojonych bez skórki, z dodatkiem sosu pomidorowego
• 1 - 2 cebule szalotki lub 1 średnia zwykła
• 4 łodygi selera naciowego
• 1 ząbek czosnku
• 2 - 3 łyżki oliwy z oliwek
• 1 łyżeczka cukru lub ciut więcej
• 1/4 szklanki kwaśnej śmietany wiejskiej lub śmietany kremówki
• 0,5 l wody lub bulionu warzywnego
• sól, pieprz do smaku
• świeże zioła: tymianek, bazylia lub inne ulubione

Dodatki:

• groszek ptysiowy, grzanki, makaron

Sposób przygotowania:

Do garnka z grubym dnem włożyć pomidory z puszki, cukier, posiekaną cebulę, pokrojone na małe kawałki łodygi selera, czosnek, oliwę i po szczypcie soli oraz pieprzu. Gotować pod przykryciem przez kwadrans, a następnie zmiksować do uzyskania gładkiej konsystencji. Dodać bulion i gotować pod przykryciem jeszcze 20 minut (jeśli zupa będzie zbyt gęsta, można dodać więcej bulionu lub wody). Doprawić cukrem, solą i pieprzem. Na koniec dodać śmietanę (można ją wcześniej zahartować), zagotować i ewentualnie jeszcze doprawić. Posypać posiekanymi świeżymi ziołami, podawać z ulubionymi dodatkami.

  

Krem z białych szparagów

Sezon na szparagi w pełni.

Marzę o krakowskim Kleparzu czy Hali Targowej...

Myślami przenoszę się na tętniące życiem place.

Wspominam uginające się pod ciężarem wiosennych warzyw kolorowe stragany.

Gdy tylko mogę, pędzę na Kleparz. Niestety zdarza mi się to teraz tylko dwa razy w roku...

Chłonę wówczas zapachy, cieszę się rozmowami krakowskich przekupek.

I wtedy żałuję, tęsknię.

Bo w Wysowej nie ma takiego placu, nie ma szparagów...

Ale moja mama jest właśnie w drodze z Krakowa.

Może wiezie ze sobą kilka pęczków?...

Szparagi nie potrzebują wiele. Już same w sobie są idealne. Ugotowane na parze, skropione dobrą oliwą, z podsmażoną bułką tartą. Świetne jako dodatek do sałatek, z delikatnym sosem, w omlecie.

Albo w prostej zupie, jak ta dzisiejsza.

Białe szparagi, cebula i czosnek. Do tego wiejska śmietana. Nie trzeba nic więcej.

Zupę przygotowuje się niezwykle szybko. Jedynym wyzwaniem jest obieranie szparagów, dlatego możemy wybrać grubsze.

Zupę należy dobrze zmiksować, a na koniec warto przetrzeć ją przez sito, choć ja tego nie zrobiłam.

Delikatna, wiosenna. 

Wspaniała z ulubionymi dodatkami.

Składniki (4 porcje):

• 1 łyżka oliwy z oliwek
• posiekana szalotka lub mała zwykła cebula
• nieduży ząbek czosnku, posiekany
• 2 pęczki białych szparagów, obranych i pokrojonych w kostkę
• litr bulionu warzywnego lub drobiowego
• sól i pieprz
• 1/3 szklanki kwaśnej śmietany wiejskiej, śmietany 18%, ewentualnie kremówki

Dodatki:

• posiekany szczypiorek, tymianek, podsmażony na maśle, czarny pełnoziarnisty ryż, grzanki, groszek ptysiowy, wędzony łosoś

Sposób przygotowania:

• W garnku z grubym dnem podgrzać oliwę, wrzucić posiekaną cebulę i czosnek, oprószyć solą i dusić na małym ogniu, (nie rumienić!) przez 8 - 9 minut, od czasu do czasu mieszając. Dodać szparagi, dusić przez 2 - 3 minuty i zalać wszystko bulionem.
• Gotować pod przykryciem przez 15 - 20 minut, aż szparagi będą miękkie. Zupę zmiksować na gładki krem, dodać śmietanę i zagotować. Doprawić solą i świeżo zmielonym pieprzem (możemy doprawić białym pieprzem, żeby nie zmienić koloru zupy). 
• Podawać z ulubionymi dodatkami

Krupnik i dlaczego narzekamy na śnieg?

Oglądam wiadomości.
Wszyscy narzekają na zimę. Na śnieg.
Że mokry, że dużo, że ciągle sypie i będzie jeszcze gorzej...
A ja śnieg lubię. Rano idę do pracy, pada gęsto. A ja lubię. Łapię każdy płatek w ciepłe rękawice, czuję jak pojedyncze kryształki roztapiają mi się na ustach, jak tusz z rzęs spływa po policzkach. I ja to lubię. Brodzić po zaspach. Robić orła na śniegu. Patrzę jak uśmiechnięte dzieci z rumieńcami na twarzy budują bałwany. Wsłuchuję się w śmiech i krzyki innych, zjeżdżających z górki opodal.
Nie pamiętacie już, jak sami zjeżdżaliście na workach z sianem z górki za domem?
Jak podnieceni biegliście na lodowisko czy stok narciarski?
Jak wracaliście do domu przemoczeni i przemarznięci, ale szczęśliwi?
Zima to piękny czas.
Idźcie na spacer do parku, wybierzcie się na wieś, poszukajcie śniegu.
Przypomnijcie sobie...

A po powrocie zjedzcie talerz gorącego krupniku...

Krupnik na zimę
/zgodny z KPP/

Składniki:
2-3 udka z kurczaka
1-2 ząbki czosnku
1 por
2-3 marchewki
1 pietruszka
kawałek selera
natka pietruszki
3 ziemniaki
3 łyżki kaszy jęczmiennej (np. średniej)
2 goździki
1 liść laurowy
3 kulki pieprzu
rozmaryn
chilli w proszku
sos sojowy
sól
świeżo zmielony pieprz


Sposób przygotowania:

• Udka myję i osuszam. Rozgrzewam patelnię i układam na niej udka skórką do dołu, aby się przyrumieniły, a część tłuszczu wytopiła. Obsmażam z obu stron. 
• Do dużego garnka wlewam 2,5 litra wody, wkładam kurczaka i zagotowuję. Dodaję rozmaryn, gotuję przez kwadrans, w razie potrzeby łyżką cedzakową zbieram pianę.
• Warzywa obieram - marchewkę, seler i pietruszkę trę na dużych oczkach, dodaję do gotującego się kurczaka. 
• Białą i jasnozieloną część pora kroję w plastry i również dodaję do garnka razem ze zmiażdżonymi ząbkami czosnku. Dodaję goździki, liść laurowy, pieprz ziarnisty i szczyptę chilli w proszku.
• Do gotującego się bulionu dodaję 2 łyżki sosu sojowego i sporą szczyptę soli.
• Wyjmuję udka i odkładam żeby przestygły. Natkę pietruszki siekam. Ok. 2 łyżek dodaję do bulionu. Dodatkową łyżkę natki zostawiam do podania.
• Mięso luzuję z kości, kroję na małe kawałki i wkładam z powrotem do garnka.
• Do bulionu dodaję kurkumy na czubku noża.
• Obrane ziemniaki kroję w kostkę i wrzucam do garnka. Dodaję 3 łyżki kaszy jęczmiennej. Gotuję do miękkości ziemniaków. Doprawiam świeżo zmielonym pieprzem, a następnie solą.
• Rozlewam zupę do talerzy i posypuję resztą natki pietruszki.

Zupa ziemniaczana z bryndzą owczą

Jesień to dla mnie czas odpoczynku. Oczywiście dopiero, gdy zgromadzimy z Mamą wystarczającą ilość grzybów - rydzów, prawdziwków i podgrzybków, a owocowe i warzywne przetwory czekają w słoikach na jeszcze chłodniejsze dni. 

Teraz mogę nadrobić zaległości w czytaniu książek, gazet, ciekawych blogów i portali.

Nie chcę dużo czasu spędzać w kuchni, cenię sobie jedzenie proste, które "robi się samo".

Jedzenie, które robi się z tego, co jest w lodówce czy spiżarni.

Nieśpiesznie wyjmuję ziemniaki z worka. Jeszcze mogę je trzymać na balkonie. Aż do mrozów. Wszystko usłane złotymi igiełkami modrzewia, który sennie porusza gałęziami, wspominając ciepłe, letnie dni. 

Sąsiad wraca z lasu. Znów znalazł mnóstwo rydzów. Ponoć w tym roku mają być do grudnia.

Obieram ziemniaki, kroję pora, w lodówce odkrywam resztkę owczej bryndzy od Bacy Władka. Już mi się marzy ta pierwsza, majówkowa. Najlepsza. Ale na nią trzeba będzie sobie zasłużyć, cierpliwie znosząc zimę.

Składniki (4 porcje):

• ok.  pół kilo ziemniaków
• 1 spory por (biała część)
• 1 spora pietruszka
• 2 ząbki czosnku
• łyżeczka domowej przyprawy warzywnej, ew. ekologicznej wegety
• łyżka sosu sojowego jasnego
• łyżka oliwy z oliwek
• szczypta mielonej ostrej papryki
• sól, świeżo mielony pieprz do smaku
• do podania: bryndza owcza (może być twarożek kozi lub ser z niebieską pleśnią), grzanki lub ciemny chleb; szczypiorek

Na zimną patelnię wlać oliwę, wrzucić obrany i zmiażdzony czosnek (nie musimy go siekać), podsmażyć na średnim ogniu. Gdy czosnek zaczyna pachnieć, dodać pokrojony w krążki por. Trochę podsmażyć. Ziemniaki i pietruszkę obrać, pokroić na mniejsze kawałki i ugotować w litrze lekko osolonej wody. Gdy warzywa będą miękkie, dodać susz warzywny oraz podsmażony por z czosnkiem. Zmiksować wszystko na gładki krem, dodać sos sojowy, paprykę, sól i pieprz do smaku.

Zupa powinna być lekko "niedosolona", ponieważ dodajemy do niej słony ser. Ale to już na talerzu.